Περιγραφή
Μετά την ανάσταση του Λαζάρου ακολουθεί η θριαμβευτική είσοδος του Χριστού στα Ιεροσόλυμα, καθισμένου επί του πώλου όνου. Τα πλήθη των Εβραίων μέσα σε μια ατμόσφαιρα χαράς κι αγαλλιάσεως βγήκαν να τον προϋπαντήσουν με ζωηρούς αλαλαγμούς: «Ωσαννά τω Υιώ Δαβίδ, ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου, ο βασιλεύς του Ισραήλ!» Πολλοί και κυρίως μικρά παιδιά έστρωναν τον δρόμο με τα ιμάτιά τους και τον υποδέχονταν με κλάδους φοινίκων. Άλλα έριχναν κάτω στον δρόμο, κι άλλα τ’ ανέμιζαν στα χέρια τους ζητωκραυγάζοντας με ενθουσιασμό. Το «ωσαννά» ακουγόταν μυριόστομο απ’ όλους τους Εβραίους, μα πιο πολύ από τα μικρά παιδιά ακόμα και από τα θηλάζοντα βρέφη. Έτσι εκπληρώθηκε η προφητεία του Δαβίδ: «εκ στόματος νηπίων και θηλαζόντων κατηρτίσω αίνον». Τούτο βέβαια έγινε διότι τις γλώσσες τους προς δοξολογία του Χριστού τις υποκινούσε το Πανάγιο Πνεύμα. Βέβαια ήταν συνηθισμένο την εποχή εκείνη να τιμούν με κλάδους αειθαλλών δένδρων τους νικητές, κυρίως σε αθλητικούς αγώνες, καθώς επίσης και να κρατούν τέτοιους κλάδους κατά τις επινίκιες προπομπές νικητών σε πολέμους. Αλλά και ο Κύριος εδώ επρόκειτο να διεξαγάγει την μεγάλη μάχη και την νίκη κατά του θανάτου. Οι Πατέρες μάς προτρέπουν: Τώρα που περιμένουμε τον Νικητή Χριστό να μπει στην Ιερουσαλήμ του καθενός μας, να αφήσουμε κάθε παλιά κακή συνήθεια και να απεκδυθούμε τον παλιό μας άνθρωπο. Ύστερα να πάρουμε στα χέρια μας τα βάγια της νίκης, δηλαδή τις πνευματικές αρετές, κι έπειτα με αγαλλίαση να πλησιάσουμε την Αγία Τράπεζα του Άρτου της Ζωής, λέγοντας μαζί με τους ανυμνούντας παίδας του Ευαγγελίου: «Ωσαννά, ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου»! (Από την έκδοση)
